Είναι επικίνδυνες οι πιέσεις προστάτη;
Όχι. Σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες και πολλές χιλιάδες συνεδρίες, δεν είχα ούτε μία περίπτωση λοίμωξης, αποστήματος ή άλλης επιπλοκής που να προκλήθηκε από τις πιέσεις προστάτη. Αυτό είναι το ιστορικό, και γι’ αυτό μπορώ να απαντήσω με μία λέξη.
Οι δύο ανησυχίες που ακούμε
- «Μπορεί η πίεση να φέρει λοίμωξη απ’ έξω;» Η πίεση ασκείται μέσα από το τοίχωμα του ορθού — το ίδιο το έντερο είναι το «γάντι» ανάμεσα στο δάχτυλο και τον προστάτη — με γάντια μίας χρήσης, και οι πιέσεις γίνονται πάντοτε σε περίοδο που ο ασθενής λαμβάνει αντιβιοτικά επιλεγμένα από τις δικές του καλλιέργειες. Στους ασθενείς μου, αυτή η οδός λοίμωξης απλώς δεν έχει συμβεί ποτέ.
- «Μπορεί να διασπείρει τα μικρόβια μέσα στο σώμα;» Οι πόροι του προστάτη αποχετεύουν προς μία μόνο κατεύθυνση: προς την ουρήθρα και έξω από το σώμα. Η εκκένωση του περιεχομένου τους είναι ο σκοπός της θεραπείας, όχι παρενέργειά της, και τα μικρόβια που απελευθερώνονται σκοτώνονται από τα αντιβιοτικά που παίρνει ταυτόχρονα ο ασθενής. Γι’ αυτό και ποτέ δεν κάνουμε πιέσεις εκτός περιόδου αντιβιοτικής κάλυψης.
Πώς είναι στην πράξη
Οι πιέσεις προστάτη δεν είναι μασάζ. Είναι σταθερή, στοχευμένη εργασία πάνω σε φλεγμαίνοντα και σκληρυμένο ιστό, με οδηγό τον υπερηχογραφικό χάρτη του αδένα, και μπορεί να είναι δυσάρεστες — ιδίως στις πρώτες συνεδρίες και πάνω από τις πιο σκληρές περιοχές. Μια παροδική έξαρση των συμπτωμάτων τις πρώτες μέρες, καθώς αρχίζουν να αποχετεύουν οι αποφραγμένοι πόροι, είναι αναμενόμενη και υποχωρεί όσο ανοίγει ο αδένας. Γιατί η πίεση πρέπει να είναι τόσο ενδελεχής εξηγείται στη σελίδα Πώς λειτουργεί το Πρωτόκολλο Γεωργιάδη.
Υπάρχουν καταστάσεις στις οποίες δεν πρέπει να ασκηθεί καμία πίεση — οξεία προστατίτιδα με πυρετό, απόστημα, ή μια βλάβη που πρέπει πρώτα να διερευνηθεί — και ο αποκλεισμός τους είναι ακριβώς ο λόγος που προηγείται διορθικό υπερηχογράφημα πριν από την πρώτη συνεδρία.
Ποιος δεν πρέπει να το κάνει
Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι η θεραπεία· είναι η ερασιτεχνική εκδοχή της. Πιέσεις από τον ίδιο τον ασθενή ή από κάποιον χωρίς την υπερηχογραφική εικόνα, χωρίς αντιβιοτική κάλυψη και χωρίς να γνωρίζει ποιες περιοχές του αδένα νοσούν, έχουν τους κινδύνους που περιγράφονται παραπάνω και δεν πετυχαίνουν τίποτα. Όταν γίνονται από ιατρό στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου Γεωργιάδη, είναι το ασφαλέστερο και το πιο αποτελεσματικό βήμα ολόκληρης της θεραπείας — και το βήμα που κάνει εφικτά όλα τα υπόλοιπα.
