Επισκόπηση Συμπτώματα Διάγνωση Θεραπεία (GCPP)Πώς λειτουργεί Μη βακτηριακή / CPPS Πυελικό έδαφος Μαρτυρίες Φυλλάδιο ασθενών

Πρωτόκολλο Γεωργιάδη για τη Χρόνια Προστατίτιδα · Αθήνα

Θεραπεία χρόνιας προστατίτιδας χωρίς χειρουργείο. Αντιμετωπίζουμε την προστατίτιδα αλλιώς.

Η προσέγγισή μας διαφέρει συνειδητά από τη συμβατική αντιμετώπιση της χρόνιας προστατίτιδας. Οι περισσότεροι άνδρες που φτάνουν σε εμάς έχουν ήδη δοκιμάσει τη συμβατική οδό, συχνά σε περισσότερες από μία χώρες, και εξακολουθούν να υποφέρουν. Σε αυτούς προσφέρουμε μια ριζική θεραπεία προστατίτιδας χωρίς χειρουργείο — ένα πρωτόκολλο που καθοδηγείται από τη μικροβιολογία, προσαρμόζεται στον κάθε ασθενή και παρακολουθείται με αντικειμενικές μετρήσεις σε κάθε στάδιο.

Κλείστε ραντεβού Δείτε τα τεκμηριωμένα αποτελέσματα

Ιατρικός έλεγχος: Δρ Παύλος Γεωργιάδης, Χειρουργός Ουρολόγος · Τελευταία ενημέρωση 20 Σεπτεμβρίου 2026

Η θέση μας

Η χρόνια προστατίτιδα είναι, κατά την εμπειρία μας, κατά κύριο λόγο μικροβιακή νόσος.

Η επικρατούσα ταξινόμηση κατατάσσει περίπου εννέα στους δέκα άνδρες με χρόνια προστατικά συμπτώματα στην κατηγορία της «μη βακτηριακής» προστατίτιδας (χρόνια προστατίτιδα / σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου, NIH τύπου III), στην οποία θεωρείται ότι δεν υπάρχει λοίμωξη και η θεραπεία είναι κυρίως συμπτωματική.

Μετά από δεκαετίες εξέτασης και παρακολούθησης αυτών των ασθενών με επαναλαμβανόμενες καλλιέργειες προστατικού υγρού και σπέρματος, διορθικό υπερηχογράφημα και μέτρηση λευκοκυττάρων, η κλινική μας θέση είναι διαφορετική: στη συντριπτική πλειονότητα των ανδρών που εξετάζουμε, μια μικροβιακή αιτία μπορεί να τεκμηριωθεί και να θεραπευτεί — και η ετικέτα «μη βακτηριακή» είναι, κατά την άποψή μας, πολύ συχνά μια λανθασμένη διάγνωση που οφείλεται σε ανεπαρκή δειγματοληψία και πρόωρη εγκατάλειψη της αντιμικροβιακής αγωγής.

Το διατυπώνουμε ως κλινική μας θέση, όχι ως κάτι επιστημονικά τετελεσμένο. Είναι μειοψηφική άποψη. Τη στηρίζουμε σε αυτά που μετράμε στους δικούς μας ασθενείς — και τις μετρήσεις αυτές τις παρουσιάζουμε σε αυτή τη σελίδα.

Ποιοι έρχονται σε εμάς

Άνδρες από όλο τον κόσμο, οι οποίοι συνήθως:

έχουν χρόνια επίμονα συμπτώματα — πόνο, ουρολογικά συμπτώματα, σεξουαλική δυσλειτουργία και προβλήματα γονιμότητας — παρά τα επανειλημμένα σχήματα αντιβιοτικών, ενδοπροστατικές ενέσεις, θεραπεία με βακτηριοφάγους, θεραπείες πυελικού εδάφους και άλλες παρεμβάσεις·
έχουν λάβει διάγνωση «CP/CPPS» ή «μη βακτηριακής προστατίτιδας»·
τους έχει ειπωθεί ότι λίγα μπορούν να γίνουν πέρα από τη διαχείριση των συμπτωμάτων ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, το χειρουργείο.

Οι ασθενείς μας είναι, από τη φύση των πραγμάτων, κατά κύριο λόγο δύσκολα και ανθεκτικά περιστατικά. Τα αποτελέσματά μας πρέπει επομένως να ερμηνεύονται σε αυτό το πλαίσιο: πρόκειται κυρίως για ασθενείς στους οποίους οι συμβατικές θεραπείες είχαν ήδη αποτύχει να δώσουν μόνιμο αποτέλεσμα.

Το πρωτόκολλο

Επιθετικό εκ σχεδιασμού. Προσαρμοσμένο στον κάθε ασθενή.

Το Πρωτόκολλο Γεωργιάδη συνδυάζει τέσσερις θεραπείες που δρουν σε διαφορετικά επίπεδα — μηχανικό, συστηματικό, τοπικό — με έναν διαγνωστικό κύκλο που μας δείχνει, αντικειμενικά, αν ο προστάτης ανταποκρίνεται.

Γιατί υπάρχει κάθε πυλώνας — διαβάστε πώς λειτουργεί το πρωτόκολλο →

Πυλώνας 1

Προστατικές πιέσεις

Στοχευμένη θεραπεία του αδένα με τα χέρια, περιοχή προς περιοχή — όχι προστατικό μασάζ. Ο στόχος είναι μηχανικός: να ανοίξουν οι αποφραγμένοι αδενικοί πόροι, να παροχετευτούν οι πυώδεις ή στάσιμες εκκρίσεις, να διασπαστούν οι οργανωμένες φλεγμονώδεις εστίες και να αποκατασταθεί η κυκλοφορία, ώστε τα αντιβιοτικά να φτάνουν καλύτερα στον πάσχοντα ιστό. Γίνονται καθημερινά κατά τη διάρκεια της εντατικής θεραπείας.

Πυλώνας 2

Αντιβίωση από το στόμα

Επιλέγεται με βάση τις καλλιέργειες και τα αντιβιογράμματα του δικού σας προστατικού υγρού και σπέρματος, σε συνδυασμό με κλινική και μικροβιολογική κρίση όπου χρειάζεται. Οι καλλιέργειες επαναλαμβάνονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και τα αντιβιοτικά προσαρμόζονται όταν αλλάζει η μικροβιολογική εικόνα.

Πυλώνας 3

Ενδοφλέβια αντιβίωση

Χρησιμοποιείται για μικρόβια και αντοχές στα οποία τα αντιβιοτικά από το στόμα ενδέχεται να μην φτάνουν σε επαρκή συγκέντρωση μέσα στον ιστό, ή όταν στην εντατική φάση χρειάζεται η μέγιστη δυνατή αντιμικροβιακή δράση. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως προετοιμασία για την ενδοπροστατική ένεση.

Πυλώνας 4

Ενδοπροστατική ένεση

Υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη έγχυση ενός συνδυασμού αντιμικροβιακών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, επιλεγμένων βάσει καλλιέργειας, απευθείας στις πάσχουσες περιοχές του αδένα. Γίνεται σε νοσοκομειακό περιβάλλον, με εξιτήριο συνήθως εντός δύο ωρών την ίδια ημέρα. Δεν είναι χειρουργική επέμβαση — τίποτα δεν κόβεται ούτε αφαιρείται.

Το εντατικό εβδομαδιαίο πρόγραμμα (ασθενείς από το εξωτερικό)

Είναι η ταχύτερη εκδοχή του πρωτοκόλλου, σχεδιασμένη ώστε να φέρνει αποτέλεσμα στον συντομότερο δυνατό χρόνο:

Προστατικές πιέσεις 2–3 φορές την ημέρα
4 ημέρες αντιβίωσης από το στόμα
3 ημέρες ενδοφλέβιας αντιβίωσης
1 ενδοπροστατική ένεση (νοσοκομειακό περιβάλλον, εξιτήριο την ίδια ημέρα)
Συμπληρωματικές θεραπείες κατά περίπτωση — π.χ. κρουστικά κύματα 2–3 φορές την ημέρα

Ελάχιστη συνιστώμενη αρχική διάρκεια: 4–6 εβδομάδες, μετά τις οποίες μπορεί να γίνει διάλειμμα και επανεκτίμηση της προόδου. Καλύτερα να ξεκινήσετε με 8–12 εβδομάδες. Τέσσερις εβδομάδες πολύ σπάνια αρκούν για μόνιμο αποτέλεσμα: οι περισσότεροι ασθενείς χρειάζεται να επιστρέψουν μετά από διάλειμμα — ιδανικά όχι μεγαλύτερο από 1–2 μήνες — για να ολοκληρώσουν τη θεραπεία και να αποφύγουν την υποτροπή· μέχρι τότε, όμως, η σημαντική βελτίωση είναι συνήθως ήδη εμφανής.

Συνεχόμενη ή τμηματική θεραπεία — δική σας η επιλογή, ίδιος ο προορισμός

Κάποιοι ασθενείς ολοκληρώνουν το πρωτόκολλο χωρίς διακοπές. Άλλοι, για οικονομικούς ή πρακτικούς λόγους, το μοιράζουν σε κύκλους μέσα σε πολλούς μήνες, ακόμη και χρόνια. Και τα δύο είναι θεμιτά. Αυτό που αλλάζει είναι το χρονοδιάγραμμα, όχι ο στόχος: το πόση θεραπεία χρειάζεται συνολικά το καθορίζει η νόσος, οπότε ο πιο αργός ρυθμός σημαίνει μεγαλύτερη συνολική διάρκεια.

Το δικό μας αρχείο δείχνει τη διαφορά. Ανάμεσα στους ασθενείς που παρακολουθήθηκαν με επαναλαμβανόμενα υπερηχογραφήματα, όσοι έκαναν τους κύκλους θεραπείας τους κοντά τον έναν στον άλλο πέτυχαν μεγαλύτερη μείωση όγκου από όσους άφησαν κενά ενός έτους ή περισσότερο (βλ. αποτελέσματα). Το λέμε ξεκάθαρα σε κάθε ασθενή, για να μπορεί να προγραμματιστεί.

Τι καθορίζει τη διάρκεια της θεραπείας σας: από πόσο καιρό υπάρχει η νόσος, τα μικρόβια και οι αντοχές τους, οι εγκατεστημένες επιπλοκές (αποτιτανώσεις, ίνωση, στενώματα, συμμετοχή σπερματοδόχων κύστεων), το μέγεθος του αδένα και η ανταπόκρισή σας σε κάθε επανεκτίμηση. Την ακριβή διάρκεια δεν μπορούμε να την υποσχεθούμε εκ των προτέρων.

Πώς ξέρουμε ότι λειτουργεί

Δεν σας ζητάμε να εμπιστευτείτε τα λόγια μας. Μετράμε.

Τα ερωτηματολόγια συμπτωμάτων είναι χρήσιμα, αλλά υποκειμενικά. Κάθε ασθενής στο πρωτόκολλο παρακολουθείται με αντικειμενικές εξετάσεις, που επαναλαμβάνονται στη διάγνωση, στη μέση της θεραπείας και στο τέλος:

Διορθικό υπερηχογράφημα

Όγκος προστάτη, ηχοδομή, αποτιτανώσεις, σπερματοδόχοι κύστεις — και η αιματική ροή μέσα στον αδένα με έγχρωμο Doppler, δείκτης ενεργού φλεγμονής. Επαναλαμβάνεται συχνά, ώστε η πορεία να φαίνεται εβδομάδα με εβδομάδα.

Μικροβιολογία

Καλλιέργειες προστατικού υγρού μετά από μάλαξη και σπέρματος, με αντιβιόγραμμα. Η θεραπεία καθοδηγείται από αυτά τα αποτελέσματα και θεωρείται ολοκληρωμένη μόνο όταν οι καλλιέργειες είναι αρνητικές και παραμένουν αρνητικές.

Λευκοκύτταρα

Λευκά αιμοσφαίρια κατά οπτικό πεδίο στο προστατικό υγρό / σπέρμα. Ο στόχος μας στο τέλος της θεραπείας είναι τιμή έως 10, μαζί με αρνητικές καλλιέργειες.

Ουροροομετρία

Μέγιστη και μέση ροή, ουρούμενος όγκος και υπόλειμμα — η αντικειμενική πλευρά των ουρολογικών συμπτωμάτων.

Μια θεραπεία θεωρείται ολοκληρωμένη όταν οι καλλιέργειες είναι αρνητικές, τα λευκοκύτταρα χαμηλά και το διορθικό υπερηχογράφημα δείχνει έναν αδένα που έχει ηρεμήσει — όχι απλώς όταν τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει.

Τεκμηριωμένα αποτελέσματα

Τι δείχνει το αρχείο των ασθενών μας, 2014–2026

Το 2026 ελέγξαμε το δικό μας κλινικό αρχείο — τις αποθηκευμένες υπερηχογραφικές εικόνες, τις μικροβιολογικές εξετάσεις, τις ουροροομετρίες και τα ερωτηματολόγια εισαγωγής από το 2014 έως το 2026. Τα στοιχεία για τον όγκο του προστάτη που ακολουθούν αφορούν τους 618 άνδρες που μετρήθηκαν με διορθικό υπερηχογράφημα σε δύο ή περισσότερες επισκέψεις (3.619 εξετάσεις συνολικά)· τα μικροβιολογικά στοιχεία προέρχονται από τις εργαστηριακές εξετάσεις που συνοδεύουν τον ίδιο φάκελο. Τελευταία επικαιροποίηση: Σεπτέμβριος 2026. Είναι εσωτερικά κλινικά δεδομένα, όχι δημοσιευμένη μελέτη με κριτές, και ως τέτοια τα παρουσιάζουμε.

Μείωση όγκου προστάτη έως 83% (μέσος όρος 24%)

Στους 618 ασθενείς με δύο ή περισσότερα μετρήσιμα υπερηχογραφήματα, ο όγκος του προστάτη μειώθηκε κατά μέσο όρο 24% από την πρώτη έως την πιο πρόσφατη εξέταση (με μέση απόσταση 21 μηνών μεταξύ τους). Οι μειώσεις έφτασαν έως και 83%· σχεδόν ένας στους πέντε ασθενείς έχασε πάνω από το 40% του όγκου του αδένα, και στους 218 ασθενείς με πέντε ή περισσότερες εξετάσεις η μέση μείωση ήταν 32%. Όλα αυτά χωρίς χειρουργείο — τίποτα δεν κόβεται, δεν καίγεται, δεν αφαιρείται.

97% ανταποκρίνονται μέσα σε 12 εβδομάδες

Από τους 337 ασθενείς που επανεξετάστηκαν 3–13 εβδομάδες μετά το πρώτο υπερηχογράφημα, το 97% είχε ήδη μικρότερο προστάτη και έξι στους δέκα είχαν χάσει το 20% ή περισσότερο του όγκου του (μέσος όρος 23%). Στο αρχείο παρακολούθησής μας, η σημαντική ή πλήρης ανακούφιση των συμπτωμάτων μέσα στο ίδιο διάστημα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Ανθεκτικά μικρόβια που εξαλείφθηκαν

Τα μικρόβια που καλλιεργούμε είναι συνήθως ανθεκτικά σε πολλά από τα αντιβιοτικά που έχει ήδη λάβει ο ασθενής. Ανάμεσα στα στελέχη που, σύμφωνα με το αρχείο μας, εξαλείφθηκαν, σχεδόν τα μισά ήταν ανθεκτικά σε οκτώ ή περισσότερα από τα αντιβιοτικά που ελέγχθηκαν και ένα στα τρία σε τουλάχιστον το μισό αντιβιόγραμμα — με Escherichia coli, Enterococcus faecalis, Klebsiella pneumoniae και Staphylococcus aureus στην κορυφή της λίστας.

Η συνέχεια έχει σημασία. Οι ασθενείς που έκαναν τους κύκλους θεραπείας τους κοντά τον έναν στον άλλο (χωρίς κενό μεγαλύτερο από τέσσερις μήνες) είχαν μέση μείωση 25% του όγκου του προστάτη, έναντι 17% σε όσους διέκοψαν τη θεραπεία για ένα έτος ή περισσότερο (p = 0,001).

Πώς να διαβάσετε αυτούς τους αριθμούς. Περιγράφουν τι συνέβη στον όγκο του προστάτη και στην αιματική ροή σε ασθενείς που επέλεξαν να θεραπευτούν και να παρακολουθηθούν εδώ· δεν αποτελούν τυχαιοποιημένη σύγκριση με άλλη θεραπεία, και ο μικρότερος προστάτης είναι ένας αντικειμενικός δείκτης ανάμεσα σε πολλούς, όχι ο ορισμός της ίασης από μόνος του. Δημοσιεύουμε τα δεδομένα αυτά επειδή οι μετρήσιμες μεταβολές στο υπερηχογράφημα, στην αιματική ροή, στη μικροβιολογία και στην ούρηση προσφέρουν αντικειμενική τεκμηρίωση του τι συμβαίνει μέσα στον προστάτη, παράλληλα με τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Δύο πράγματα επαναλαμβάνονται στα τρία περιστατικά που ακολουθούν, και γενικά στο αρχείο μας. Πρώτον, τα μικρόβια είναι συχνά ανθεκτικά στα περισσότερα από τα από του στόματος αντιβιοτικά που έχει ήδη λάβει ο ασθενής — ένας από τους λόγους που εκείνα τα σχήματα απέτυχαν. Δεύτερον, τα μικρόβια συχνά γίνονται ανιχνεύσιμα μόνο όσο προχωρά η θεραπεία: όταν ο αδένας αρχίζει να παροχετεύεται και το πρώτο μικρόβιο εξαλείφεται, ένα δεύτερο ή τρίτο εμφανίζεται στις καλλιέργειες. Γι’ αυτούς τους δύο λόγους επαναλαμβάνουμε τις καλλιέργειες σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας, αντί να βασιζόμαστε σε ένα μόνο δείγμα στην αρχή.

Περιστατικό Α — από δύο μικρόβια σε καθαρό αδένα, και ένα αποτέλεσμα που διατηρήθηκε μετά το τέλος της θεραπείας

Χρόνια πόνου και ουρολογικών συμπτωμάτων πριν φτάσει σε εμάς. Οι καλλιέργειες της πρώτης επίσκεψης ανέδειξαν Klebsiella pneumoniae και Staphylococcus aureus· λευκοκύτταρα 38 κ.ο.π.· προστάτης 15,0 ml με σαφώς αυξημένη ροή στο Doppler. Θεραπεύτηκε σε στάδια: μια εντατική, συνεχόμενη πρώτη φάση, διάλειμμα, και έπειτα σύντομοι κύκλοι θεραπείας μίας εβδομάδας — όλη η θεραπεία είχε ολοκληρωθεί μέχρι τον 10ο μήνα. Από τότε δεν χορηγήθηκε καμία άλλη θεραπεία. Η εξέταση του 17ου μήνα ήταν μακροχρόνιος επανέλεγχος, επτά μήνες μετά την τελευταία θεραπεία: ο προστάτης αμετάβλητος στα 8,8 ml, η καλλιέργεια αρνητική και τα λευκοκύτταρα 0. Νέο υπερηχογράφημα τον Σεπτέμβριο του 2026 — τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη και πάνω από τρία χρόνια μετά το τέλος της θεραπείας — έδειξε τον αδένα στα 8,9 ml. Το αποτέλεσμα διατηρήθηκε χωρίς θεραπεία συντήρησης — αυτό εννοούμε όταν λέμε ότι το πρωτόκολλο αντέχει στον χρόνο.

Περιστατικό Α: όγκος προστάτη σε 17 διορθικά υπερηχογραφήματα σε τέσσερα χρόνια, από 15,0 σε 8,9 ml· ολοκλήρωση θεραπείας τον 10ο μήνα, επανέλεγχοι τον 17ο μήνα και στα τέσσερα χρόνια με σταθερό αποτέλεσμα — Όγκος προστάτη σε καθένα από τα 17 διορθικά υπερηχογραφήματα σε τέσσερα χρόνια (ml, όπως τυπώνεται από τον υπέρηχο). 15,0 → 8,9 ml, −41%. Η θεραπεία ολοκληρώθηκε τον 10ο μήνα· τα δύο τελευταία σημεία είναι επανέλεγχοι τον 17ο μήνα και στα τέσσερα χρόνια, χωρίς ενδιάμεση θεραπεία.

Περιστατικό Α: λευκοκύτταρα ανά οπτικό πεδίο και αποτελέσματα καλλιεργειών σε 17 μήνες, από 38 σε 0 — Λευκοκύτταρα κατά οπτικό πεδίο στο προστατικό υγρό / σπέρμα, με αρίθμηση όπως στον πίνακα. Κόκκινοι δείκτες: θετική καλλιέργεια. Μπλε: χωρίς ανάπτυξη. Διακεκομμένη γραμμή: ο στόχος μας στο τέλος της θεραπείας (≤10). Η εξέταση 4 (θετική καλλιέργεια, χωρίς μέτρηση) υπάρχει μόνο στον πίνακα.

#	Μήνας	Καλλιέργεια	Μικρόβια	Λευκοκύτταρα κ.ο.π.
1	0	θετική	Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus	38
2	3	θετική	Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus	14
3	6	θετική	Staphylococcus aureus	14
4	8	θετική	Staphylococcus aureus	—
5	10	χωρίς ανάπτυξη	—	11
6–8	10–11	χωρίς ανάπτυξη	—	4
9	17	χωρίς ανάπτυξη	—	0

Η Klebsiella pneumoniae ήταν ανθεκτική σε 9 από τα 25 αντιβιοτικά που ελέγχθηκαν και ο Staphylococcus aureus σε 11 από 21 — σε όλες τις μακρολίδες και τετρακυκλίνες του αντιβιογράμματος. Η Klebsiella εξαλείφθηκε πρώτη και δεν ανιχνευόταν πλέον από τον 6ο μήνα· ο S. aureus επέμεινε έως τον 8ο μήνα, και στη συνέχεια πέντε διαδοχικές καλλιέργειες ήταν αρνητικές — η τελευταία τον 17ο μήνα, επτά μήνες μετά το τέλος της θεραπείας, με λευκοκύτταρα 0.

Ο αδένας μέσα στον χρόνο — η ίδια τομή μέτρησης σε τέσσερις εξετάσεις

Διορθικό υπερηχογράφημα, πρώτη επίσκεψη, όγκος προστάτη 15,0 ml — **Μήνας 0** · 15,0 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 3ος μήνας, όγκος προστάτη 10,1 ml — **Μήνας 3** · 10,1 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 10ος μήνας, όγκος προστάτη 8,7 ml — **Μήνας 10** · 8,7 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 17ος μήνας, όγκος προστάτη 8,8 ml — **Μήνας 17** · 8,8 ml — μακροχρόνιος επανέλεγχος, επτά μήνες μετά το τέλος της θεραπείας

Αιματική ροή μέσα στον αδένα — η ίδια οβελιαία τομή, πρώτη και τελευταία επίσκεψη

Έγχρωμο Doppler, οβελιαίες τομές δεξιά και αριστερά, πρώτη επίσκεψη: μέτρια ενδοπροστατική ροή — **Πρώτη επίσκεψη** · οβελιαία δεξιά / αριστερά · συρρέον περιουρηθρικό και διάσπαρτο ενδοαδενικό έγχρωμο σήμα (μέτρια)

Έγχρωμο Doppler, ίδιες οβελιαίες τομές, 8ος μήνας: ελάχιστη ενδοπροστατική ροή — **Μήνας 8** · ίδιες τομές · λίγες μόνο μεμονωμένες κουκκίδες (ελάχιστη)

Ροή Doppler μέσα στον αδένα, βαθμολογημένη στην ίδια οβελιαία τομή: μέτρια στην πρώτη επίσκεψη → ελάχιστη τον 8ο μήνα. Εικόνες όπως αποθηκεύτηκαν από τον υπερηχογράφο, με αφαιρεμένη τη ζώνη ταυτοποίησης. Δημοσιεύονται με γραπτή συγκατάθεση του ασθενούς. Οι τυπωμένες μετρήσεις (D1–D3, όγκος) είναι του ίδιου του υπερηχογράφου.

Περιστατικό Β — 15 μήνες, ο όγκος του προστάτη σχεδόν στο μισό

Καλλιέργειες πρώτης επίσκεψης: Staphylococcus hominis και Ureaplasma urealyticum· λευκοκύτταρα 55 κ.ο.π.· προστάτης 25,4 ml. Θεραπεύτηκε σε στάδια μέσα σε δεκαπέντε μήνες: μια εντατική πρώτη φάση λίγων μηνών και έπειτα σύντομοι κύκλοι μίας έως τριών εβδομάδων με συχνές επανεξετάσεις — δεκαοκτώ υπερηχογραφήματα συνολικά.

Περιστατικό Β: όγκος προστάτη σε 18 εξετάσεις, από 25,4 σε 13,5 ml σε 15 μήνες, ανακούφιση συμπτωμάτων την 7η εβδομάδα — Όγκος προστάτη σε 18 εξετάσεις: 25,4 → 13,5 ml, −47%. Σημειώστε την απότομη πτώση στην εντατική πρώτη φάση και το σταθερό πλατό στα συντομότερα τμήματα θεραπείας που ακολούθησαν.

Μικροβιολογία και τελικό σημείο

Μήνας 0: Staphylococcus hominis και Ureaplasma urealyticum· λευκοκύτταρα 50–60 κ.ο.π.
Μήνας 3: αφού θεραπεύτηκαν τα πρώτα μικρόβια, έγινε ανιχνεύσιμος Staphylococcus epidermidis ανθεκτικός σε 17 από τα 20 αντιβιοτικά που ελέγχθηκαν (συμπεριλαμβανομένων γενταμικίνης και αμικασίνης)· λευκοκύτταρα 25–30
Μήνας 8: Staphylococcus aureus και S. hominis, αμφότεροι ευαίσθητοι στα φάρμακα που χρησιμοποιούνταν τότε· λευκοκύτταρα 25–30
Υπερηχογραφικό τελικό σημείο (μήνας 15): όγκος 25,4 → 13,5 ml· ροή Doppler μέσα στον αδένα σε αντίστοιχες τομές (εγκάρσια άνω/μέση και δεξιά/αριστερά) μέτρια → ελάχιστη· αποτιτανώσεις στις ίδιες τομές πολλαπλές → λίγες

Οι τελικές καλλιέργειες μετά τον τελευταίο κύκλο θεραπείας έγιναν εκτός ιατρείου και δεν περιλαμβάνονται στο αρχείο μας, γι’ αυτό δεν παρουσιάζονται εδώ.

Τομές μέτρησης σε τέσσερις από τις δεκαοκτώ εξετάσεις

Διορθικό υπερηχογράφημα, πρώτη επίσκεψη, 25,4 ml — **Μήνας 0** · 25,4 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 4ος μήνας, 15,9 ml — **Μήνας 4** · 15,9 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 8ος μήνας, 13,5 ml — **Μήνας 8** · 13,5 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 15ος μήνας, 13,5 ml — **Μήνας 15** · 13,5 ml

Αιματική ροή μέσα στον αδένα — δύο αντίστοιχες εγκάρσιες τομές, πρώτη επίσκεψη και 15ος μήνας

Έγχρωμο Doppler, εγκάρσιες τομές άνω και μέση, πρώτη επίσκεψη: μέτρια ροή — **Πρώτη επίσκεψη** · εγκάρσια άνω / μέση · αρκετές διάσπαρτες ενδοαδενικές εστίες ροής (μέτρια)

Έγχρωμο Doppler, ίδιες εγκάρσιες τομές, 15ος μήνας: ελάχιστη ροή — **Μήνας 15** · ίδιες τομές · ελάχιστες διάσπαρτες κουκκίδες, κυρίως περιφερικά

Έγχρωμο Doppler, εγκάρσιες τομές δεξιά και αριστερά, πρώτη επίσκεψη — **Πρώτη επίσκεψη** · εγκάρσια δεξιά / αριστερά · ροή μεγαλύτερη στην αριστερή περιφερική ζώνη (μέτρια)

Έγχρωμο Doppler, ίδιες εγκάρσιες τομές, 15ος μήνας — **Μήνας 15** · ίδιες τομές · λίγες μεμονωμένες κουκκίδες· η υπολειπόμενη ροή περιορίζεται στα νευραγγειακά δεμάτια στα άκρα (ελάχιστη)

Δημοσιεύονται με γραπτή συγκατάθεση του ασθενούς. Η ζώνη ταυτοποίησης έχει αφαιρεθεί· οι σημάνσεις του υπερηχογράφου είναι αμετάβλητες.

Περιστατικό Γ — σχεδόν τέσσερα χρόνια, θεραπεία με μεγάλα διαλείμματα: ο στόχος επιτεύχθηκε, αλλά φάνηκε και το κόστος των μεγάλων κενών

Πρώτη επίσκεψη: Staphylococcus epidermidis στην καλλιέργεια, λευκοκύτταρα 90 κ.ο.π., προστάτης 16,3 ml. Ο ασθενής θεραπεύτηκε σε κύκλους μέσα σε 46 μήνες — μια εντατική πρώτη φάση και έπειτα σύντομοι κύκλοι θεραπείας με διαλείμματα μηνών και, σε μία περίπτωση, πάνω από ένα έτος — με δεκαέξι μικροβιολογικές εξετάσεις και δεκατρία υπερηχογραφήματα. Θεραπεύτηκε μόνο με πιέσεις προστάτη και αντιβιοτικά, χωρίς ενδοπροστατικές εγχύσεις — μια οδός που φτάνει στο ίδιο αποτέλεσμα, αλλά σαφώς πιο αργά. Τέσσερα διαφορετικά μικρόβια εμφανίστηκαν σε αυτά τα χρόνια. Έφτασε στο μικροβιολογικό τελικό σημείο — τελική αρνητική καλλιέργεια με λευκοκύτταρα 8–10 κ.ο.π. — αλλά το υπερηχογράφημα λέει και μια δεύτερη ιστορία που αξίζει να τη δείξουμε ανοιχτά.

Περιστατικό Γ: όγκος προστάτη σε 13 εξετάσεις σε 46 μήνες, από 16,3 σε 8,8 ml και έπειτα 12,1 ml — Όγκος προστάτη σε 13 εξετάσεις μέσα σε 46 μήνες: 16,3 → 8,8 ml μέχρι τον 21ο μήνα, έπειτα σταδιακή επάνοδος προς τα 12 ml σε ένα κενό ενός έτους χωρίς θεραπεία, πριν από το τελικό τμήμα. Καθαρή μεταβολή −26%.

Τι διδάσκει αυτό το περιστατικό

Τα μικρόβια άλλαξαν με τον χρόνο. Staphylococcus epidermidis στην αρχή (ανθεκτικός σε 12 από 20 αντιβιοτικά), εξαλειμμένος μέχρι τον 3ο μήνα· Klebsiella pneumoniae εμφανίστηκε τον 10ο μήνα· Staphylococcus haemolyticus (ανθεκτικός σε 12 από 19) τον 34ο μήνα· Enterococcus faecalis (ανθεκτικός σε 15 από 22) μαζί με S. aureus τον 40ό μήνα — μικρόβια που έγιναν ανιχνεύσιμα μόνο καθώς ο αδένας παροχετευόταν και στα διαστήματα ανάμεσα στους κύκλους θεραπείας
Λευκοκύτταρα 80–100 → 8–10 κ.ο.π.· η τελική καλλιέργεια, μετά τον τελευταίο κύκλο, ήταν αρνητική
Ο όγκος μειώθηκε ταχύτερα τον πρώτο, πιο εντατικό χρόνο, και μέρος του οφέλους χάθηκε στο μεγαλύτερο κενό
Ροή Doppler μέσα στον αδένα και στις τέσσερις αντίστοιχες τομές (εγκάρσια άνω/μέση, κάτω/κορυφή, δεξιά/αριστερά· οβελιαία): μέτρια → ελάχιστη

Η θεραπεία με διαλείμματα είναι θεμιτή επιλογή — όπως και η θεραπεία χωρίς εγχύσεις — και ο ασθενής αυτός τελικά ολοκλήρωσε τη θεραπεία του. Η πιο αργή καμπύλη όμως δείχνει γιατί τα κενά πρέπει να μένουν σύντομα όποτε αυτό είναι εφικτό — γι’ αυτό ζητάμε από τους ασθενείς να επιστρέφουν μέσα σε έναν με δύο μήνες, όχι σε ένα με δύο χρόνια.

Διορθικό υπερηχογράφημα, πρώτη επίσκεψη, 16,3 ml — **Μήνας 0** · 16,3 ml

Διορθικό υπερηχογράφημα, 21ος μήνας, 8,8 ml — **Μήνας 21** · 8,8 ml — μετά τα εντατικά τμήματα

Διορθικό υπερηχογράφημα, 44ος μήνας, 12,3 ml — **Μήνας 44** · 12,3 ml — μετά από έναν χρόνο χωρίς θεραπεία

Διορθικό υπερηχογράφημα, 46ος μήνας, 12,1 ml — **Μήνας 46** · 12,1 ml — τελική εξέταση

Έγχρωμο Doppler, ίδιες τομές, 46ος μήνας: ελάχιστη ροή — **Μήνας 46** · ίδιες τομές · ελάχιστες διάσπαρτες κουκκίδες

Δημοσιεύονται με γραπτή συγκατάθεση του ασθενούς.

Και τα τρία περιστατικά είναι πραγματικοί ασθενείς από το αρχείο μας, ανωνυμοποιημένοι. Τα ατομικά αποτελέσματα διαφέρουν· τα περιστατικά αυτά επιλέχθηκαν επειδή είναι καλά τεκμηριωμένα, όχι επειδή είναι αντιπροσωπευτικά κάθε ασθενούς.

Τεκμηρίωση και η θέση των κατευθυντήριων οδηγιών

Ενδοπροστατική έγχυση αντιβιοτικών: μια τεχνική πενήντα ετών.

Η απευθείας έγχυση αντιβιοτικών στον προστάτη δεν είναι επινόηση της κλινικής μας. Εμφανίζεται στην ουρολογική βιβλιογραφία με κριτές από τη δεκαετία του 1970: κλινικές σειρές το 1980, το 1983 και το 1988, υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη έγχυση δημοσιευμένη στο The Journal of Urology το 1988, περαιτέρω μελέτες σε ανθεκτική προστατίτιδα στις δεκαετίες του 1990 και του 2000, μια πολυκεντρική μελέτη 320 ασθενών το 2005 και νέες σειρές με διορθική υπερηχογραφική καθοδήγηση το 2018 και το 2024. Μια ανασκόπηση του 2004 ανέφερε ήδη ότι η μέθοδος εφαρμοζόταν για περισσότερο από δύο δεκαετίες.

Το φαρμακολογικό σκεπτικό είναι απλό: η διείσδυση πολλών αντιβιοτικών από το αίμα στον προστατικό ιστό είναι περιορισμένη και μεταβλητή, ενώ η απευθείας έγχυση παράγει τοπικές συγκεντρώσεις που οι πρώτες μελέτες μέτρησαν σε εκατοντάδες έως χιλιάδες μικρογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο προστατικού υγρού.

Σε όλες αυτές τις σειρές, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν ήταν κατά κύριο λόγο παροδικές και τοπικές – πόνος στο σημείο της έγχυσης, αίμα στα ούρα ή στο σπέρμα για λίγες ημέρες – και αρκετές μελέτες δεν ανέφεραν καμία σοβαρή επιπλοκή.

Τι λέει η ευρωπαϊκή κατευθυντήρια οδηγία – και γιατί εξακολουθούμε να προσφέρουμε την έγχυση

Η κατευθυντήρια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας (EAU) για τις ουρολογικές λοιμώξεις περιλαμβάνει ενότητα για την ενδοπροστατική έγχυση αντιμικροβιακών. Αναγνωρίζει τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία, αλλά αναφέρει ότι η θεραπεία δεν έχει αξιολογηθεί σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές και δεν θα πρέπει να θεωρείται θεραπεία ρουτίνας. Η τυπική σύσταση της οδηγίας για τη χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα παραμένει η συστηματική αντιβίωση σύμφωνα με τις καλλιέργειες.

Συμφωνούμε ότι λείπουν ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, και το λέμε ανοιχτά. Προσφέρουμε ωστόσο την έγχυση επειδή οι άνδρες που φτάνουν σε εμάς έχουν, σχεδόν εξ ορισμού, ήδη εξαντλήσει όσα προβλέπουν οι κατευθυντήριες οδηγίες· επειδή η δημοσιευμένη κλινική εμπειρία είναι συνεπής· επειδή την εκτελούμε υπό διορθική υπερηχογραφική καθοδήγηση, σε νοσοκομειακό περιβάλλον, με άσηπτη τεχνική και επιλογή φαρμάκου βάσει καλλιεργειών· και επειδή στους δικούς μας ασθενείς βλέπουμε αποτελέσματα που μπορούμε να μετρήσουμε. Εφαρμόζεται μόνο αφού ο ασθενής έχει ενημερωθεί πλήρως, συμπεριλαμβανομένης της θέσης των κατευθυντήριων οδηγιών, και έχει δώσει έγγραφη συγκατάθεση. Η εφαρμογή μεθόδων που περιγράφονται στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία είναι νόμιμη στην Ελλάδα και γίνεται εδώ με ευθύνη του ιατρού.

Το δημοσιευμένο ιστορικό, εν συντομία

1976–1985 — Ο Baert και οι συνεργάτες του (Λέουβεν) δημοσιεύουν τις πρώτες σειρές τοπικής αντιβιοτικής θεραπείας της βακτηριακής προστατίτιδας· ο Plomp (1980) μετρά συγκεντρώσεις στο προστατικό υγρό έως 4.000 µg/mL μετά την έγχυση· οι Baert (1983) και Yamamoto (1985) τεκμηριώνουν πολύ υψηλές τοπικές συγκεντρώσεις, ελάχιστη ενόχληση και απουσία νέκρωσης ιστού στη βιοψία.
1988 — Jiménez-Cruz, J Urol: 51 ασθενείς με επιβεβαιωμένη καλλιέργεια, εβδομαδιαίες εγχύσεις υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση· μικροβιολογική ίαση 70,5% στους 3 μήνες, 58,8% στους 6 μήνες. Baert & Leonard, J Urol: «10 χρόνια εμπειρίας» — 71% από 24 ανθεκτικούς ασθενείς σε ύφεση ≥6 μήνες μετά από μία ή δύο εγχύσεις.
1996–1998 — Yamamoto (Scand J Urol Nephrol): 56% πλήρης ίαση με στείρες καλλιέργειες ≥12 μήνες σε 25 ανθεκτικούς ασθενείς. Mayersak (1998): 75 ανθεκτικοί ασθενείς, γενταμικίνη υπό διορθική υπερηχογραφική καθοδήγηση· μόνο ήπιες επιπλοκές.
2004–2005 — Ο El-Hakim (J Endourol) ανασκοπεί δύο δεκαετίες ενδοπροστατικής έγχυσης. Zhang (2004): αντιβιοτικό επιλεγμένο βάσει καλλιέργειας και ευαισθησίας, εβδομαδιαίως ×4, ανταπόκριση 92,5%. Guercini (Arch Ital Urol Androl): 320 ασθενείς μετά από επανειλημμένη αποτυχία συστηματικής θεραπείας, υπερηχογραφικά καθοδηγούμενη έγχυση σε πολυκεντρική μελέτη· 68% στην υψηλότερη κατηγορία βελτίωσης.
2018–2024 — Οι Toth (77 περιστατικά) και Oishi (110 ανθεκτικοί ασθενείς, 81% ανταπόκριση, καμία σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια) αναφέρουν σύγχρονες σειρές υπό διορθική υπερηχογραφική καθοδήγηση. Shobeirian (2021): ενδοπροστατική αμικασίνη κατά τη βιοψία, 0% λοιμώξεις έναντι 8,6% στους μάρτυρες. Kawooya (2024): 131 ασθενείς με παρακολούθηση ενός έτους, ουσιαστική βελτίωση συμπτωμάτων και ποιότητας ζωής, ελάχιστες παρενέργειες. Renaud (2024): πολυανθεκτική προστατίτιδα που εκριζώθηκε με εβδομαδιαία ενδοπροστατική αμικασίνη + μεροπενέμη παράλληλα με ενδοφλέβια θεραπεία, στείρες καλλιέργειες στις 8 εβδομάδες, καλά στα 2 έτη.

Ασφάλεια, συγκατάθεση και τι δεν ισχυριζόμαστε

Ριζική θεραπεία, με υπευθυνότητα.

Πώς γίνονται οι εγχύσεις

Σε νοσοκομείο, υπό διορθική υπερηχογραφική καθοδήγηση με οδηγό βελόνης, στις περιοχές του αδένα όπου ο υπέρηχος δείχνει νόσο. Τα αντιμικροβιακά επιλέγονται από τις καλλιέργειές σας. Παίρνετε εξιτήριο την ίδια ημέρα, συνήθως μέσα σε δύο ώρες. Οι συνήθεις παρενέργειες είναι λίγες ημέρες ενόχλησης και, ενίοτε, αίμα στα ούρα ή στο σπέρμα· υποχωρούν χωρίς θεραπεία.

Ενημερωμένη συγκατάθεση

Πριν από κάθε έγχυση λαμβάνετε γραπτή εξήγηση της διαδικασίας, των αναμενόμενων οφελών και κινδύνων, των εναλλακτικών και του γεγονότος ότι οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες δεν τη συνιστούν ως θεραπεία ρουτίνας επειδή λείπουν ελεγχόμενες δοκιμές. Προχωρούμε μόνο με την έγγραφη συγκατάθεσή σας.

Τι δεν υποσχόμαστε

Δεν υποσχόμαστε ότι κάθε ασθενής φτάνει σε αυτό που ορίζουμε ως πλήρη ίαση μέσα σε 8–10 εβδομάδες, ούτε ισχυριζόμαστε ότι η μέθοδος αποτελεί την καθιερωμένη πρακτική των κατευθυντήριων οδηγιών. Αυτό που δείχνει το αρχείο μας είναι συνεπής, μετρήσιμη βελτίωση κατά τη διάρκεια της θεραπείας και πολύ υψηλή πιθανότητα ουσιαστικής ανακούφισης των συμπτωμάτων μέσα σε αυτό το διάστημα. Με επαρκή χρόνο θεραπείας, η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών που ακολουθούν το πλήρες πρωτόκολλο φτάνει στο στάδιο που ορίζουμε ως ίαση, και παλαιοί ασθενείς που επιστρέφουν για επανέλεγχο έχουν δείξει διατηρούμενα αποτελέσματα χρόνια αργότερα.

Έρχεστε στην Αθήνα

Πώς ξεκινά η θεραπεία

Στείλτε μας το ιστορικό σας. Προηγούμενες καλλιέργειες, απεικονιστικές εξετάσεις, θεραπείες και τα αποτελέσματά τους. Θα σας πούμε ευθέως αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε και τι θα περιλαμβάνει, κατά πάσα πιθανότητα, η θεραπεία.
Διάγνωση στην Αθήνα (1-2 ημέρες). Διορθικό και ουρογεννητικό υπερηχογράφημα, ουροροομετρία, ενδελεχείς καλλιέργειες προστατικού εκκρίματος και σπέρματος με αντιβιογράμματα, και άλλα.
Εντατική φάση (τουλάχιστον 4 εβδομάδες· 8-12 εβδομάδες προτιμότερο). Το παραπάνω εβδομαδιαίο πρόγραμμα, προσαρμοζόμενο καθώς εξελίσσονται οι καλλιέργειες και ο υπέρηχός σας.
Επανεκτίμηση και ολοκλήρωση. Ένα διάλειμμα, επανάληψη των εξετάσεων και μια επιστροφή – ιδανικά μέσα σε 1-2 μήνες – για την ολοκλήρωση της θεραπείας και τη σταθεροποίηση του αποτελέσματος.

Κλείστε ραντεβού Διαβάστε για τα συμπτώματα και τη διάγνωση

Ερωτήσεις που κάνουν οι ασθενείς

Ευθείες απαντήσεις

Μου έχουν πει ότι έχω «μη βακτηριακή» προστατίτιδα. Αξίζει να έρθω;

Ναι. Σε περισσότερες από τρεις δεκαετίες επιτυχούς θεραπείας της χρόνιας προστατίτιδας, δεν έχουμε συναντήσει ακόμη περιστατικό που να ήταν πραγματικά μη μικροβιακό μετά από επαρκώς ενδελεχή διερεύνηση.

Μια αρνητική καλλιέργεια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπάρχει μικροοργανισμός. Στους περισσότερους ασθενείς ανιχνεύουμε τους υπεύθυνους μικροοργανισμούς ήδη από την πρώτη εξέταση, χάρη στην πληρότητα της προσέγγισής μας· σε σπάνιες άλλες περιπτώσεις, οι μικροοργανισμοί γίνονται ανιχνεύσιμοι σε επόμενες εξετάσεις, καθώς ο προστάτης μαλακώνει, οι αποφραγμένοι πόροι αρχίζουν να παροχετεύονται και απελευθερώνονται προστατικά εκκρίματα που ήταν προηγουμένως εγκλωβισμένα.

Γι’ αυτό δεν βασίζουμε μια διάγνωση «μη βακτηριακής» προστατίτιδας σε ένα μόνο αρνητικό δείγμα. Η διερεύνησή μας μπορεί να περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες καλλιέργειες προστατικού εκκρίματος και σπέρματος, εξέταση PCR και αλληλούχιση νέας γενιάς (NGS), ερμηνευόμενες σε συνδυασμό με τα κλινικά και υπερηχογραφικά ευρήματα. Η θέση μας, επομένως, διαφέρει από το να αποδεχόμαστε απλώς την ετικέτα «CP/CPPS» επειδή οι εξετάσεις ρουτίνας βγήκαν αρνητικές.

Αν αντ’ αυτού σας έστειλαν για φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους, διαβάστε γιατί θεωρούμε τους σφιγμένους μύες σύμπτωμα του μολυσμένου προστάτη και όχι την αρρώστια.

Η ενδοπροστατική έγχυση είναι επώδυνη ή επικίνδυνη;

Στη χειρότερη περίπτωση, μπορεί να είναι ελαφρώς ενοχλητική παρά επώδυνη, διαρκεί λίγα λεπτά και γίνεται υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση σε νοσοκομείο. Οι δημοσιευμένες σειρές και η δική μας εμπειρία περιγράφουν κυρίως παροδικές τοπικές επιπτώσεις – μερικές ημέρες ενόχλησης, ενίοτε αίμα στα ούρα ή στο σπέρμα. Οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες στη βιβλιογραφία. Θα λάβετε γραπτώς τον πλήρη κατάλογο των κινδύνων πριν δώσετε τη συγκατάθεσή σας.

Μπορώ να κάνω το πρωτόκολλο με πιο αργό ρυθμό;

Ορισμένοι ασθενείς θεραπεύονται συνεχόμενα· άλλοι έρχονται σε κύκλους κατανεμημένους σε μήνες ή χρόνια. Ο πιο αργός ρυθμός σημαίνει μεγαλύτερη συνολική διάρκεια, και το αρχείο μας δείχνει ότι τα μεγάλα κενά (ένα έτος ή περισσότερο) συνδέονται με μικρότερα οφέλη και μεγαλύτερη πιθανότητα υποτροπής μεταξύ των κύκλων. Θα σας εξηγήσουμε ποιοι είναι οι συμβιβασμοί.

Πώς ξέρω πότε έχω τελειώσει;

Όταν οι καλλιέργειές σας είναι αρνητικές και παραμένουν αρνητικές, ο αριθμός των λευκοκυττάρων είναι χαμηλός (≤10 κατά οπτικό πεδίο) και το διορθικό υπερηχογράφημα δείχνει έναν αδένα που έχει ηρεμήσει, με μειωμένη αιματική ροή – όχι απλώς όταν αισθάνεστε καλύτερα. Ορίζουμε το τελικό σημείο αντικειμενικά, ώστε μια υποτροπή να εντοπίζεται έγκαιρα.

Γιατί χρησιμοποιείτε μια μέθοδο που οι κατευθυντήριες οδηγίες δεν συνιστούν;

Επειδή αυτό που προβλέπουν οι κατευθυντήριες οδηγίες είναι ακριβώς ό,τι οι ασθενείς μας έχουν ήδη δοκιμάσει χωρίς επιτυχία, επειδή η μέθοδος έχει πενήντα χρόνια δημοσιευμένης κλινικής χρήσης με συνεπές προφίλ ασφάλειας, και επειδή παρακολουθούμε την επίδρασή της αντικειμενικά σε κάθε ασθενή. Λέμε ανοιχτά ότι λείπουν τυχαιοποιημένες μελέτες — και θα τις καλωσορίζαμε.

Βιβλιογραφία

European Association of Urology. EAU Guidelines on Urological Infections, 2026 edition, ενότητα για τη βακτηριακή προστατίτιδα — «Intraprostatic injection of antimicrobials». Arnhem: EAU Guidelines Office. uroweb.org
Baert L. Bacterial prostatitis treated by local antibiotics. Urology. 1976;8(6):644.
Plomp TA, Baert L, Maes RA. Treatment of recurrent chronic bacterial prostatitis by local injection of thiamphenicol into prostate. Urology. 1980;15:542–547.
Baert L, Mattelaer J, de Nollin P. Treatment of chronic bacterial prostatitis by local injection of antibiotics into prostate. Urology. 1983;21:370–375.
Yamamoto M, Kanai S, Natsume H. The effectiveness of a combination of trimethoprim plus rifampicin and local injection of antibiotics into the prostate in chronic bacterial prostatitis. Hinyokika Kiyo. 1985;31:441–448.
Baert L, Leonard A. Chronic bacterial prostatitis: 10 years of experience with local antibiotics. J Urol. 1988;140:755–757.
Jiménez-Cruz JF, Tormo FB, Gómez JG. Treatment of chronic prostatitis: intraprostatic antibiotic injections under echography control. J Urol. 1988;139:967–970.
Feng YP. Intraprostatic injection of azactam for chronic prostatitis. Zhonghua Wai Ke Za Zhi. 1991;29:687–688, 718.
Yamamoto M, Hibi H, Satoshi K, Miyake K. Chronic bacterial prostatitis treated with intraprostatic injection of antibiotics. Scand J Urol Nephrol. 1996;30:199–202.
Yavaşçaoğlu I, et al. Percutaneous suprapubic transvesical route: a new and comfortable method of intraprostatic injection. Urol Int. 1998;60:229–234.
Mayersak JS. Transrectal ultrasonography directed intraprostatic injection of gentamycin-xylocaine in the management of the plateau phase of chronic non-bacterial prostatitis. Int Surg. 1998;83:347–349.
Zhang J, Yang J, He S, Zhang X. Transperineal puncture drug injection in the treatment of chronic prostatitis. Zhonghua Nan Ke Xue. 2004;10:830–831, 835.
El-Hakim A. Chronic prostatitis/chronic pelvic pain syndrome: is there a role for local drug infiltration therapy? J Endourol. 2004;18:227–231.
Zvara P, Folsom JB, Plante MK. Minimally invasive therapies for prostatitis. Curr Urol Rep. 2004;5:320–326.
Guercini F, et al. Echoguided drug infiltration in chronic prostatitis: results of a multi-centre study. Arch Ital Urol Androl. 2005;77:87–92.
Toth A, Guercini FM, Feldthouse DM, Zhang JC. Injection therapy for chronic prostatitis: a retrospective analysis of 77 cases. Arch Ital Urol Androl. 2018;90:34–39.
Oishi M, et al. Intra-prostatic injection therapy for chronic prostatitis: a pilot study (abstract PD62-02). J Urol. 2018;199(4S):e1157.
Shobeirian F, et al. Intraprostatic prophylactic antibiotic injection in patients undergoing transrectal ultrasonography-guided prostate biopsy. Int J Urol. 2021;28:683–686.
Kawooya MG, et al. Transrectal ultrasound-guided intraprostatic injection therapy for treatment of chronic prostatitis in a Ugandan population. Egypt J Radiol Nucl Med. 2024;55:209. doi:10.1186/s43055-024-01379-9
Renaud E, Nagassar RP, Persaud S. Multimodal therapy in multidrug-resistant prostatitis: a case report and review of the literature. Cureus. 2024;16:e74025.
Georgiadis Urology. Εσωτερικός έλεγχος αρχείων της κλινικής 2020–2026 (διορθικό υπερηχογράφημα, μικροβιολογία, ουροροομετρία). Ο έλεγχος συνεχίζεται και προετοιμάζεται για υποβολή σε επιστημονικό περιοδικό με κριτές· τα ευρήματα θα δημοσιοποιηθούν με τη δημοσίευση.

Σημαντική ιατρική επισήμανση: οι πληροφορίες αυτής της σελίδας περιγράφουν την κλινική προσέγγιση της Georgiadis Urology και παρέχονται για ενημερωτικούς σκοπούς. Δεν υποκαθιστούν την εξατομικευμένη ιατρική συμβουλή. Τα αποτελέσματα που περιγράφονται προέρχονται από το δικό μας αρχείο και από τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία που παρατίθεται· τα ατομικά αποτελέσματα διαφέρουν και κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να εγγυηθεί. Η ενδοπροστατική έγχυση αντιμικροβιακών δεν συνιστάται ως θεραπεία ρουτίνας από τις ισχύουσες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες· προσφέρεται εδώ σε κατάλληλα επιλεγμένους, πλήρως ενημερωμένους ασθενείς, με ευθύνη του θεράποντος ιατρού.